ஆத்திசூடி - ஔவையார் - 76-85

-


ஆத்திசூடி - ஔவையார் - 13ஆம் நூற்றாண்டு நீதிநூல்


நவீனப் பொழிப்புரை


நோய்க்கு இடம் கொடேல்


நோய் என்றால் அச்சம் என்று பொருள். உன் வாழ்க்கையில் அச்சத்திற்கு இடம் தராதே. எதையும் தைரியமாக எதிர்கொள்.


பழிப்பன பகரேல்


ஒன்றுக்கும் உதவாத சொற்களைப் பேசாதே. பேசினால் பிறரால் இகழப்படுவாய்.


பாம்பொடு பழகேல்


காரியம் சாதிப்பதற்காக மட்டும் உன்னைப் பயன்படுத்த நினைப்பவர்களுடன் பழகாதே. பாம்புக்கு இரை மட்டுமே குறி. சுயநலமிகளுக்கு தன்னலம் மட்டுமே இலக்கு.


பிழைபடச் சொல்லேல்


சொல்ல வந்ததைத் தெளிவாக, சுருக்கமாகச் சொல். பொருள் மாற்றிச் சொல்லாதே.


பீடு பெற நில்


சபையின் முன்னால் கைதட்டுபவனாக இருக்காதே. பாராட்டப்படுபவனாக இரு.


புகழ்ந்தாரைப் போற்றி வாழ்


உலகம் புகழும் சான்றோரை நீயும் அடியொற்றி வாழக் கற்றுக் கொள். சான்றோர் சொல் தவறாதே.


பூமி திருத்தியுண்


உழவு செய்து உண்டு வாழ்.


பெரியாரைத் துணைகொள்


வாழ்வில் முக்கிய முடிவுகளை எடுக்கும்போது அனுபவம் வாய்ந்தவர்களுடன் கலந்தாலோசித்து முடிவெடு. தன்னிச்சையாக, அவசரத்தில் முடிவெடுக்காதே.


பேதைமை அகற்று


கல்வி கற்றுக் கொள். கல்லாமல் நில்லாதே.


பையலோடு இணங்கேல்


சிறுமதியாளர்களுடன் சேர்க்கை வைத்துக் கொள்ளாதே. அறிவுடையோருடன் பழகு.


பொருள்தனைப் போற்றி வாழ்


நீ சம்பாதிக்கும் பொருளை ஆடம்பரமாகச் செலவழிக்காதே. சேமித்து வாழக் கற்றுக் கொள்.

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

வெற்றி வேற்கை - அதிவீரராம பாண்டியர் - 1 - 10

-
கடவுள் வாழ்த்து பிரணவப் பொருளாம் பெருந்தகை ஐங்கரன் சரண அற்புதமலர் தலைக்கு அணிவோமே ஓம் என்னும் பிரணவ மந்திரத்தின் முதல்வனாகிய ஐந்து கர ஆண்டவனின் பாதமலர்களைத் தலைக்குச் சூட்டித் தொடங்குவோம். நூற்பயன் வெற்றி வேற்கை வீர ராமன் கொற்கை யாளி குலசே கரன்புகல் நற்றமிழ் தெரிந்த நறுந்தொகை தன்னால் குற்றம் களைவோர் குறைவிலா தவரே. கொற்கை நகரத் தலைவனாகிய, வெற்றிவேலைக் கையில் ஏந்திய குலமுதல்வன் வீரராமன் நற்றமிழ் கொண்டு பகரும் இந்த நறுந்தொகையைப் படித்துத் தங்கள் குற்றங்களை நீக்குவரே நற்குணதோர். 1. எழுத்தறி வித்தவன் இறைவன் ஆகும் கல்வி புகட்டுவார் கடவுளுக்குச் சமமாவார். 2. கல்விக்கு அழகு கசடற மொழிதல் கற்றதைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தலே அந்தக் கல்விக்கு அழகு. 3. செல்வர்க்கு அழகு செழுங்கிளை தாங்குதல் செல்வந்தருக்கு சொந்தபந்தங்களைப் போஷித்தல் அழகு. 4. வேதியருக்கு அழகு வேதமும் ஒழுக்கமும் அந்தணருக்கு அவர்கள் ஓதும் வேதமும் பேணும் ஒழுக்கமும் அழகு. 5. மன்னவர்க்கு அழகு செங்கோன் முறைமை நாடாளும் அரசனுக்கு நீதி வழுவாச் செங்கோல் அழகு. 6. வைசியருக்கு அழகு வளர்பொருள் ஈட்டல் வாணிபம் செய்பவருக்கு நல்வழியில் பொருளீட்டுவது அழகு. ...
மேலும் படிக்கவும்

திருமூல ஔவையார் பாடிய நல்வழி - 11 - 14

-
 11. ஒருநாள் உணவை ஒழியென்றால் ஒழியாய் இருநாளுக்கு ஏலென்றால் ஏலாய்-ஒருநாளும் என்னோவு அறியாய் இடும்பைகூர் என்வயிறே உன்னோடு வாழ்தல் அரிது. ஒருநாள் சோறுண்ணாதே என்றால் முடியாதென்பாய். இரண்டு நாட்களுக்கு எதுவும் தர முடியாதென்றால் முரண்டு பிடிப்பாய். உன்னை நிரப்ப நான் படும் கஷ்டம் அறியாமல் துன்பம் தரும் என்னுடைய வயிறே, உன்னோடு வாழ்வதுதான் மிகவும் கஷ்டம். 12. ஆற்றங் கரையின் மரமும் அரசறிய வீற்றிருந்த வாழ்வும் விழுமன்றே-ஏற்றம் உழுதுண்டு வாழ்வதற்கு ஒப்பில்லை கண்டீர் பழுதுண்டு வேறோர் பணிக்கு. ஆற்றங்கரையில் வேர்பிடித்து நிற்கும் மரமும், அரசப் பதவியும் ஒருநாள் வீழும். உழவுத் தொழில் செய்து வாழ்வதற்கு ஒப்பான வேறு பணியில்லை. மற்றெல்லாப் பணியும் ஒருநாள் விட்டுப் போகும். 13. ஆவாரை யாரே அழிப்பர் அதுவன்றிச் சாவாரை யாரே தவிர்ப்பர்-ஓவாமல் ஐயம் புகுவாரை யாரே விலக்குவார் மெய்யம் புவியதன் மே. இந்த பூமி மீது மெய்யான வலிமையுடைவரை யாரால் அழிக்க முடியும்? வலிமையில்லாமல் இறப்போரை யாரால் தடுக்க முடியும்? ஓயாமல் இரந்து நிற்பவரை யாரால் திருப்திப்படுத்த முடியும்? 14. பிச்சைக்கு மூத்தகுடி வாழ்க்கை பேசுங்கால் இச்சைபல ...
மேலும் படிக்கவும்

திருமூல ஔவையார் பாடிய நல்வழி - 27 - 30

-
 27. ஒன்றை நினைக்கின் அதுஒழிந்திட்டு ஒன்றாகும் அன்றி அதுவரினும் வந்தெய்தும்-ஒன்றை நினையாத முன்வந்து நிற்பினும் நிற்கும் எனையாளும் ஈசன் செயல். கடவுளின் கணக்கிற்கேற்ப, ஒரு விஷயம் வேண்டுமென நினைத்தால் இன்னொன்று கிட்டும், இல்லையென்றால் அதுவே கிட்டும், அதுவும் இல்லையென்றால் நினைத்தே பார்க்காத வேறொன்று கூட கிட்டும். எல்லாம் இறைவன் செயல். 28. உண்பது நாழி உடுப்பது நான்குமுழம் எண்பது கோடிநினைந்து எண்ணுவன-கண்புதைந்த மாந்தர் குடிவாழ்க்கை மண்ணின் கலம்போலச் சாந்துணையும் சஞ்சலமே தான். உண்பதென்னவோ ஒருபிடி சோறு, உடுப்பது நான்கே முழத் துணி. ஆனால் மனதில் எப்போதும் மாளாத எண்ணங்கள். அருட்பார்வை அற்ற மனிதர்களின் வாழ்க்கை மண்பானை போல, மரிக்கும் வரை மனதில் துயரமே நிறைந்திருக்கும். 29. மரம்பழுத்தால் வௌவாலை வாவென்று கூவி இரந்தழைப்பார் யாவரும் அங்கில்லை-சுரந்தமுதம் கன்றுஆ தரல்போல் கரவாது அளிப்பரேல் உற்றார் உலகத் தவர். பழுத்த கனியைப் புசியென்று பறவைகளை மரம் அழைப்பதில்லை. மடி சுரக்கும் பாலை அருந்தென்று மாடு தன் கன்றைக் கூப்பிடுவதில்லை. கொண்ட செல்வத்தை மறைக்காது மற்றவர்களுக்கு அள்ளி வழங்கும் எவரும் உலகத்தாருக்...
மேலும் படிக்கவும்